Profgame Online

Özellikle eğlence konusunda yeterince tatminkar değiller ve herşeyiyle eksiksiz bir oyun olsa bile bu tatminsizlikten dolayı bir türlü yeni çıkan hiç bir oyuna ısınamıyoruz artık. İşte oyun dünyasında böyle bir zamanda yaşarken iyi ki PSP varmış diyorum. Yoksa LocoRoco’lar ile nasıl tanışacaktık?

Önce ilk LocoRoco’yu oynamamış kişiler için söylemek istediğim birşey var. Eğer ilk oyunu oynamadıysanız bir çuval dolusu eğlence dışında bir şey kaçırmadınız. Zaten oyunun kendine özel bir konusu olduğu halde, oyun boyunca dikkat LocoRoco’ların şirinlikleri ve rengarenk dünyaları üzerinde toplanıyor. Oyunda kontrol edebildiğimiz 7 çeşit LocoRoco olunca dikkat çekme katsayıları da artıyor tabii.

Her LocoRoco’nun kendilerine özel yetenekleri var ama oyunu bitirmek için hepsiyle ayrı ayrı oynamak zorunda da değilsiniz. Yine de hepsiyle en az bir bölüm oynamadan bırakamıyorsunuz. Bunun nedeni ise LocoRoco’ların muhteşem sesleri. Yine ilk oyundaki gibi LocoRoco’ların sesleri insanın içindeki çocuğa sesleniyor. Müzikler de öyle. Müzik bu oyunun önemli bir öğesi zaten. Sesi yeterince açmadığınız takdirde oyundan alacağınız zevk yarı yarıya düşecektir.

Bu oyunun en güzel yanı ise kontrolleri. LocoRoco 2’de de (ilk oyundaki gibi) başından sonuna kadar kullanılan tuş sayısı üç ve bu üç tuşla oynarken kesinlikle tekrar hissi yaratmıyor. L ve R tuşları ile LocoRoco’ların üzerinde bulunduğu dünyanın eğimini kontrol ediyoruz ve LocoRoco’ları bu eğim sayesinde hareket ettirebiliyoruz. LocoRoco’ları zıplatmak içinse L ve R tuşlarına aynı anda basmak yeterli. Kullanılan üçüncü tuş ise LocoRoco’ların bölünmesini ve tekrar birleşmesini sağlayan “O” tuşu. LocoRoco 2 bu kadar basit kontrollerle sıkmadan ve kendini tekrar etmeden başlayıp bitiyor. (Sanki diğer oyun yapımcılarına ders vermek amacıyla yapılmış gibi!)

LocoRoco 2’nin grafikleri ise ilk LocoRoco’dan bu yana hiç değişmemiş. Canlı ve bol renklerle tablo gibi bir dünya sunulmuş diyebilirim. Her karesindeki renk cümbüşü muhteşem bir uyumla birlikte düşünülmüş. Kafanızı karıştıracak bir piksel bile yok zaten. Kontroller gibi grafikler de oyuncunun aklını karıştırmayacak bir basitliğe göre tasarlanmış.

LocoRoco 2’de ilerlerken çeşitli bölümlerde kurtardığınız karakterler, LocoRoco dünyasına yanlarında getirdikleri mini oyunlarla dahil oluyorlar. Mini oyunlarda kazanılan ödüller ise genellikle Mui Mui’ler için inşaa ettiğimiz evin bir parçası oluyor. Fakat bu oyunlar gayet güzel hazırlanmış “mini oyunlar” olduklarından bazen normal senaryoyu unutturabiliyorlar. Zaten oyunun tek kötü yanının da bu olduğunu düşünüyorum. Oyun görsellik, ses ve oynanabilirlik açısından 10 puanı hak ediyorken senaryo bu üç özelliğin altında ezilmiş.